Mclane Kwang on Duty

I left my heart in Ibona               It’s been a year since the last I opened my old account in a social media. I scrolled up and there’s some post or photo that caught my attention and that was my colleagues way back when I was Third Year High School (K-12 was not yet implemented). That photo makes me realized something about myself, that photo make me realized that I learned to be a strong independent person that has a big dream to become someday. That photo questioned myself “Why am I still discovering what I am in the future, while they are now successful in their own life? Why?” that question hits me. Na para bang may mga bagay ba akong hindi ginawa para makuha ko ang nais ko noon? Nakakatawa kasi kasing edad ko lang sila pero parang pinag-iwanan ako ng panahon. Na para bang naging mahina ako, kasi they are now successful, nakuha na nila ang mga gusto nilang makuha, may mga naging Seaman na, naging Professional ...

    BUHAY BAHAG-HARI By: Mclane Kwang Ako, walang alam gawin kundi ang umintindi sa sasabihin ng iba. Ako, sawang-sawa na sa mga panlalait nila. Ako, patuloy tinatanggap ang panghuhusga ng aking mga kapwa. Kaya ko pa bang magtiis sa mga pang aalipusta ng mga madla? Nakakainis man ngunit binabalewa nalang ang mga matang puno ng panghuhusga Nakakarindi man ngunit hinahayaan nalang ang mga bibig nilang mapanira. Hinahayaan ang mga taong walang ginawa kundi ang manghusga. Kaya ko pa bang magtiis sa pang aalipusta nila? Bahagi na ng buhay ang mga taong mapanghusga. Nakatingin sa bawat kung galaw, gabi man o umaga. Ang hirap ng kalagayan ko dahil kunting galaw lamang may mga mata, anumang oras pwedeng may sabibin. Mga nangyayari sa paligid ko, kaya pa bang tiisin? Maraming mga tanong ang patuloy na nagiging palaisipan. Na hindi kayang sagutin ng nino man. Dahil kahit saan ako lumingon may mga tao paring nakatitig at pag-uusapan kung ano ang nakikita nila. Mahi...